Twój koszyk jest pusty


Informacje o produkcie
Kliknij aby zobaczyć zdjęcie w oryginalnej wielkości
Portret Zofii Brzeskiej
Dostępność: Chwilowy brak towaru
Cena1 200,00 zł
Olejna kopia obrazu Teodora Axentowicza - "Portret Zofii Brzeskiej" namalowana na płótnie rozpiętym na blejtram o wymiarach 60x90cm.
Obraz oprawiony jest w stylową, bogato zdobioną drewnianą ramę. Rama posiada drewnianą konstrukcję, ozdoby wykonane są z masy ramiarskiej. Złocenia wykonane poprzez nakładanie płatków szlagmetalu.
Wymiary zewnętrzne ramy to 80x111cm.
Listwa ramy na wysokość 8cm.

O autorze:
Teodor Axentowicz (ur. 13 maja 1859 w Braszowie w Siedmiogrodzie, zm. 26 sierpnia 1938 w Krakowie) – polski malarz, rysownik i grafik, pochodzenia ormiańskiego, profesor i rektor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

W latach 1879-1882 kształcił się w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych, 1882-1895 studiował w Paryżu (pracownia E.A. Carolusa-Durana). Współpracował jako ilustrator w czasopismach oraz wykonywał kopie obrazów dawnych mistrzów, m.in. Botticellego i Tycjana. W latach 1890-1899 odbył wiele podróży do Londynu i Rzymu, gdzie malował portrety. W 1894 współpracował z Wojciechem Kossakiem i Janem Styką przy realizacji Panoramy Racławickiej. W 1895 przyjechał do Krakowa, gdzie objął stanowisko profesora w Szkole Sztuk Pięknych, które piastował do 1934. W 1897 założył szkołę malarstwa dla kobiet. Był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich "SZTUKA", którego celem było organizowanie wystaw; do członków założycieli należeli także: Józef Chełmoński, Julian Fałat, Jacek Malczewski, Józef Mehoffer, Jan Stanisławski, Włodzimierz Tetmajer, Leon Wyczółkowski i Stanisław Wyspiański.

W 1910 został rektorem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Od 1928 członek honorowy Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie.

Wystawiał swe prace m.in. w Berlinie (1896, 1913), St. Louis (1904), Monachium (1905, 1935), Londynie (1906), Wiedniu (1908), Rzymie (1911), Wenecji (1914, 1926), Paryżu (1921), Chicago (1927), Pradze (1927).

Axentowicz zdobył uznanie jako portrecista (m.in. "Gazda Pająk z Nowego Żywczańskiego" (1934)), malarz pięknych kobiet (m.in. "Portret damy w czarnej sukni" (1906)) oraz autor scen rodzajowych pokazujących obrzędy i obyczaje Hucułów (cenione prace: "Pogrzeb Huculski" (1882, "Święto Jordanu" (1893) i "Kołomyjka" (1895)). W latach 1911-1912 wykonał według olejnego szkicu z 1900 r. kompozycję "Poselstwo polskie u Henryka Walezego", a także dzieła dotyczące Ormian: "Chrzest Armenii" (1900) czy "Ormianie w Polsce" (ok. 1930)[2][3]. Zajmował się także grafiką ilustracyjną i projektowaniem plakatów wystaw. Był autorem niezrealizowanego projektu witraża dla katedry ormiańskiej we Lwowie (1895). Był również współzałożycielem towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków w Krakowie oraz wiedeńskiej "Secesji" i Stowarzyszenia Narodowego Sztuk Pięknych we Francji.
Galeria
© Art-Salon.pl. Wszelkie Prawa Zastrzeżone. All Rights Reserved.
Designed by LTB.pl Oprogramowanie KQS.store